ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ….

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΤΣΙ

​Πόσες φορές στη ζωή μας σηκωνόμαστε από το κρεβάτι μας χαρούμενοι, ευδιάθετοι, διαυγέστατοι; Και πόσες φορές κατηφείς, δύσθυμοι, αγέλαστοι; Θα έλεγα, πάρα πολλές.

​Σίγουρα το έχουμε σκεφτεί αυτό και σίγουρα μας έχει απασχολήσει —δεν ξέρω πόσο τον καθέναν μας— όμως είναι μια πραγματικότητα. Και σίγουρα έχουμε αναρωτηθεί: γιατί να μην είμαστε κάθε μέρα στην πρώτη κατηγορία;

​Απαντήσεις υπάρχουν πολλές, άλλες τόσες δικαιολογίες, που τελικά καταλήγουν απλά να μας φέρνουν στην ίδια κατάσταση: να αναρωτιόμαστε συνεχώς για το ίδιο πράγμα και λύση να μη βρίσκεται.

​Και όμως.

​Δείτε τα μικρά παιδιά. Είναι μέσα στην καλή χαρά συνεχώς. Για αυτά η ζωή είναι ωραία, χωρίς σκοτούρες —αφού άλλοι φροντίζουν για αυτό— όλα τους μοιάζουν υπέροχα, γελάνε, παίζουν και, κυρίως, δεν νοιάζονται για το ΑΥΡΙΟ. Και αυτό ακριβώς είναι που κάνει την τεράστια διαφορά: το ΑΥΡΙΟ.

​Και όπως έχουν γράψει, διδάξει, γκρινιάξει εδώ και πολλά πολλά χρόνια όλοι οι σοφοί της ανθρωπότητας που σέβονται τους εαυτούς τους, το ΑΥΡΙΟ δεν υπάρχει. Εδώ δεν είμαι σίγουρος ότι υπάρχει και το τώρα, όπως λένε…

​Κάθε δευτερόλεπτο που περνάει γίνεται παρελθόν. Βλέπουμε στην πραγματικότητα από τη σκοπιά του χθες, χωρίς βέβαια να το συνειδητοποιούμε. Και κάθε σκέψη που κάνουμε εμπεριέχει και λίγο από το χθες.

​Αν κάτσουμε και το σκεφτούμε αυτό, πιθανόν να διαπιστώσουμε ότι συνεχώς ασχολούμαστε με καταστάσεις που ήδη μας έχουν συμβεί στο παρελθόν και απλώς τις ανασκευάζουμε κάθε φορά. Η ανάλυση εδώ περιττεύει, ο καθένας μπορεί να σκεφτεί ό,τι θέλει.

​Μπορούμε άραγε να δημιουργήσουμε καταστάσεις καινούργιες, από τις οποίες να προκύψει η αίσθηση ότι η ζωή είναι ωραία; Μπορούμε; Σε ονειρικό επίπεδο, όταν ο εγκέφαλος λειτουργεί σε υποσυνείδητη κατάσταση, βλέπουμε όνειρα υπέροχα μέσα στα οποία, εκτός του ότι είμαστε πρωταγωνιστές, αφορούν καταστάσεις που πολύ απέχουν από ό,τι συμβαίνει στην καθημερινότητά μας.

​Τέτοια όνειρα μπορούμε άραγε να φτιάξουμε και στην πραγματική ζωή και να βλέπουμε τα πάντα από την ωραία τους πλευρά; Η δική μου θέση πάνω σε αυτή τη σκέψη είναι ότι δεν μπορούμε. Και δεν μπορούμε γιατί είμαστε δέσμιοι του παρελθόντος, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να το αφήσουμε έξω από την καθημερινότητά μας.

​Είναι πολύ δύσκολο να εξηγηθεί με παραδείγματα αυτή η σκέψη και ο λόγος είναι ότι παρεμβάλλονται διάφορες παράμετροι και κυρίως γιατί ο εγκέφαλος δεν φυλακίζεται, δεν απομονώνεται, ούτως ώστε κάθε φορά να λειτουργεί χωρίς τις παραστάσεις του παρελθόντος.

​Ένα χοντροειδές παράδειγμα είναι τούτο: Πας μια εκδρομή σε ένα πολύ ωραίο μέρος με υπέροχη φύση. Και ενώ θαυμάζεις ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα, ο νους σου από μόνος του φέρνει ένα άλλο ηλιοβασίλεμα από τα τόσα που έχεις δει στη ζωή σου, δημιουργεί παρεμβολές και δεν σε αφήνει να απολαύσεις μοναδικά αυτό που βλέπεις εκείνη τη στιγμή.

​Δεν ξέρω αν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα για τον καθέναν από εμάς, όμως έχω την αίσθηση ότι, κατά βάθος, αυτό που διατυπώνω είναι έτσι. Η απαλλαγή από σκέψεις, εικόνες, ακούσματα που γίνονται διαχρονικά —αυτό δηλαδή που στην πραγματικότητα αποτελεί τη ζωή μας— ΔΕΝ είναι εφικτή.

​Άρα, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ να βλέπουμε τα πράγματα από την ωραία πλευρά τους. Και στην πραγματικότητα, σε καθημερινή βάση, ενώ γύρω μας συμβαίνουν κυρίως καταστάσεις που μας χαλάνε τη διάθεση, έχω τη βεβαιότητα ότι μπορούμε να ανατρέπουμε αυτές τις σκέψεις, να προσπαθούμε να βρίσκουμε τη θετική πλευρά που πιστεύω ότι υπάρχει σε κάθε δυσάρεστη κατάσταση και να προχωράμε εμπρός.

​Δύσκολο; Πολύ θα έλεγα. Ανέφικτο; Δεν είμαι σίγουρος. Ότι θέλει πολύ δουλειά, πολύ προσήλωση σε αυτόν τον στόχο, πολύ ενδοσκόπηση, είναι γεγονός αναμφισβήτητο. Η γνώμη μου είναι ότι αξίζει τον κόπο αυτή η προσπάθεια.

​Και την αξίζει γιατί ζούμε μια και μοναδική ζωή —ανεξάρτητα από τις εικασίες για μετά θάνατον ζωή— κατά τη διάρκεια της οποίας ΜΠΟΡΟΥΜΕ να μετατρέπουμε, αρκετές, δυσάρεστες καταστάσεις από εις βάρος μας προς όφελός μας. Και αυτό πιστεύω ότι είναι ένα τεράστιο κέρδος που το δικαιούμαστε, όμως πρέπει να το διεκδικούμε καθημερινά.
​Τι θα καταφέρουμε μέσα από αυτή τη διαδικασία; Μα να είμαστε πιο χαρούμενοι, πιο κεφάτοι, να χαιρόμαστε την κάθε στιγμή μας, να βλέπουμε τα πάντα γύρω μας πιο ωραία, έστω και μέσα στις δυσκολίες που προκύπτουν.

​Είναι λοιπόν πάντα καιρός να προσπαθήσουμε να κάνουμε μοτό της ζωής μας το:
«Η ΖΩΗ είναι ωραία, ΑΡΚΕΙ να την βλέπουμε έτσι».

​Καλή επιτυχία…