Οι σκέψεις μου

Το Ρόστερ της Ζωής ​Στο μπάσκετ, όπως και στη ζωή, η ποιότητα της πορείας σου δεν εξαρτάται μόνο από το πόσο καλός παίκτης είσαι, αλλά από το τι συμπαίκτες διαλέγεις να έχεις δίπλα σου στον αγώνα της καθημερινότητας. ​Αίγινα, 16 Ιουνίου 2022 ​Όταν στα αρκετά παλιά χρόνια είχα μπασκετική δραστηριότητα σαν παίκτης, αλλά και στα πρόσφατα που υπηρέτησα αυτόν τον χώρο από το πόστο του παράγοντα και κυρίως του προπονητή, γνώρισα πολλών κατηγοριών παίκτες. Μου άφησαν εντυπώσεις που ακόμα και σήμερα με διδάσκουν σημαντικά πράγματα για τη ζωή. ​Θα αρκεστώ να σχολιάσω μια κατηγορία που από μόνη της είναι ένα…

Αντισυμβατικές Πράξεις: Η Μικρή Ρωγμή που Φέρνει το Φως Ένας μικρός πρόλογος Πόσο συχνά κρυβόμαστε πίσω από την ευγένεια και την προβλεψιμότητα; Πόσο από τον αληθινό μας εαυτό μένει θαμμένο κάτω από το «πρέπει» και το «καθώς πρέπει»;  Υπάρχουν στιγμές που η ρουτίνα σπάει — στιγμές που μια αντισυμβατική πράξη γίνεται το φως που αποκαλύπτει ποιοι είμαστε πραγματικά και ποιοι είναι οι άνθρωποι γύρω μας.  Ας αναζητήσουμε την αλήθεια εκεί που η ασφάλεια τελειώνει και η αυθεντικότητα ξεκινά. ​Η Αλήθεια στα Άκρα ​Αν υπάρχει κάτι που η ζωή διδάσκει, αυτό είναι πως οι άνθρωποι δεν αποκαλύπτονται στα απλά, προβλέψιμα και…

Αγαπημένοι μου συνοδοιπόροι, ο DD επέστρεψε Ξεκούραστος? Δεν θα το έλεγα Ανανεωμένος? Ϊσως κάτι λίγο Αισιόδοξος? Αρκετά για να συνεχίσω να σας “φορτώνω” με προβληματισμούς. Και μιας και σας έβαλα δύσκολα στο τέλος της πρώτης περιόδου, είπα να σας “ξεκουράσω” σε αυτήν την δεύτερη περίοδο της συνοδοιπορίας μας. Καλή συνέχεια σε ‘ο,τι και αν κάνετε και όπως και αν το κάνετε Καλημέρα Μπορεί μια βυσσινάδα να σου χαλάσει τη μέρα;  ​Κάποιες φορές, στην καθημερινότητά μας, συζητάμε συχνά για τις μεγάλες επιθυμίες, τα μεγάλα όνειρα και τις προσδοκίες, θέματα, που μας κρατάνε ξύπνιους ακόμα και  τη νύχτα. Όμως, η πραγματική δοκιμασία…

Ένα μικρό διάλειμμα Καλή σας μέρα και καλο μήνα Πρίν μπούμε στο σημερινό κείμενο, μια μικρή ανακοίνωση Αυτό θα είναι το τελευταίο κείμενο της περιόδου. Μετά από αυτό, ο συγγραφέας- και μαζί του ο υπολογιστής, το πληκτρολόγιο και οι όποιες σκέψεις του- θα κάνουν ένα μικρό διάλειμμα δύο εβδομάδων Θα τα ξαναπούμε μετά τις διακοπές, με καινούργιες σκέψεις και, ελπίζω, με την ίδια διάθεση να ψάχνουμε μαζί , όσα μας απασχολούν Θέλω να ευχαριστήσω όσους μπαίνετε στον κόπο να διαβάζετε τα κείμενά μου και , ακόμα περισσότερο, όσους σταματάτε, έστω για λίγο και σκέφτεστε πάνω σε αυτά. Ξέρω ότι δεν…

Από το γρύλλισμα στον λόγο – και πάλι πίσω Ζούμε σε μια εποχή όπου μιλάμε ασταμάτητα και, ταυτόχρονα, λέμε όλο και λιγότερα. Η επικοινωνία μοιάζει να έχει επιστρέψει σε μια πρωτόγονη μορφή: όχι επειδή χάθηκε η γλώσσα, αλλά επειδή χάθηκε το πραγματικό νόημα της ανταλλαγής. Ένας συνεχής θόρυβος, λέξεις χωρίς βάρος, γνώμες χωρίς ρίζα, φράσεις που δεν ζητούν απάντηση αλλά επιβεβαίωση. Κάποτε, όταν οι άνθρωποι επικοινωνούσαν γρυλλίζοντας, αυτό αρκούσε. Οι ανάγκες ήταν στοιχειώδεις: τροφή, ξεκούραση, αναπαραγωγή, ασφάλεια. Δεν υπήρχε χώρος – ούτε ανάγκη – για περισσότερες εξηγήσεις. Το ένστικτο οδηγούσε και η επιβίωση δικαίωνε. Σήμερα, ενώ γνωρίζουμε απείρως περισσότερα, μοιάζουμε…

Δεν είμαι πια βέβαιος ότι ο άνθρωπος, αυτό το παράξενο και αντιφατικό ον, έχει πραγματικά κατακτήσει τη θέση που ο ίδιος πιστεύει πως κατέχει μέσα στον κόσμο. Μας δόθηκε ένας πλανήτης που διαμορφώθηκε μέσα από αμέτρητες ισορροπίες, σε μια αργή και σχεδόν αδιανόητη πορεία εκατομμυρίων ετών. Ένας κόσμος δομημένος με μια ακρίβεια που πολλές φορές ξεπερνά ακόμη και τη δυνατότητα κατανόησής μας. Κι όμως, ο άνθρωπος, ενώ απέκτησε τη δύναμη να επηρεάζει σχεδόν  τα πάντα γύρω του, μοιάζει να μην απέκτησε την αντίστοιχη σοφία που απαιτεί αυτή η δύναμη. Με προβληματίζει βαθιά το γεγονός ότι συνεχίζουμε ακόμη να επιβιώνουμε. Και…

Τα γεγονότα υπάρχουν για να ανατρέπουν τις βεβαιότητες. Και αυτό δεν είναι εξαίρεση· είναι ο κανόνας της ζωής. Ο άνθρωπος, τις  έχει ανάγκη τις βεβαιότητες. Μέσα από αυτές οργανώνει τη σκέψη του, δίνει τάξη στον κόσμο, βρίσκει ένα σημείο στήριξης για να προχωρήσει. Είναι, με έναν τρόπο, απαραίτητες. Όμως δεν είναι μόνιμες. Ένα γεγονός —μικρό ή μεγάλο, αναμενόμενο ή απρόβλεπτο— αρκεί για να αλλάξει άρδην, ό,τι θεωρούσαμε δεδομένο. Και τότε προκύπτει το ουσιαστικό ερώτημα: όχι αν θα ανατραπούν οι βεβαιότητες, αλλά πώς στεκόμαστε όταν αυτό συμβεί. Μια πρώτη αντίδραση, σχεδόν φυσική, είναι να τις κρατήσουμε. Να επιμείνουμε σε αυτό που…

Ο άνθρωπος, από τότε που άρχισε να συνειδητοποιεί την ύπαρξή του, υποβάλλει  συνεχώς στον εαυτό του ερωτήματα Ένα από τα πολλά είναι, αν κάτι από εμάς συνεχίζει να υπάρχει μετά τον θάνατο. Στο ερώτημα αυτό υπήρξαν διαχρονικα, πολλές και διαφορετικές  προσεγγίσεις. Μια απο αυτές είναι και  η αθανασία της ψυχής. Πριν προσπαθήσουμε να σχολιάσουμε αυτό το ερώτημα, πιθανόν να αξίζει να κάνουμε λίγο πίσω και να το “δούμε”, λίγο διαφορετικά Γιατί ο άνθρωπος αισθάνεται τόσο έντονη την ανάγκη να πιστέψει ότι κάτι μέσα του  ζει για πάντα? Η ιδεα της αθανασίας πιθανόν να μην γεννήθηκε μόνο από την προσπάθεια να…

Η ερώτηση μπορεί να  ακούγεται απλή.  Ακόμα, ίσως και σκληρή. Όμως, καθώς περνούν τα χρόνια, τόσο περισσότερο μοιάζει αναγκαία. Ζούμε σαν να έχουμε χρόνο για όλα. Και τελικά, φοβάμαι ότι  δεν έχουμε χρόνο για κάτι πιο ουσιαστικό. Ασχολούμαστε διαρκώς με πράγματα που βρίσκονται έξω από εμάς και μάλλον ελάχιστα με πράγματα που βρίσκονται μέσα μας. Με κρίσεις, γεγονότα, απόψεις, εντάσεις, με έναν ατέλειωτο θόρυβο που γεμίζει το μυαλό αλλά αδειάζει τη ζωή μας. Και ο χρόνος δεν είναι ανεξάντλητος. Χανόμαστε διαχρονικά μέσα σε συζητήσεις χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα και σε ανησυχίες χωρίς καμμιά πιθανόν  δυνατότητα παρέμβασης. Σαν να πιστεύουμε δηλαδή,  ότι…

Η Απίστευτη Ζωή Τίποτα δεν είναι απίστευτο στη ζωή, εκτός από την ίδια τη ζωή. Υπάρχουν λέξεις που κάποτε έκρυβαν μέσα τους έκπληξη. Που σταματούσαν τον χρόνο για μια στιγμή. Που με έκαναν να στρέφω επάνω τους το βλέμμα μου. Μία από αυτές είναι η λέξη «απίστευτο». Σήμερα όμως τη νιώθω κουρασμένη, γερασμένη. Φθαρμένη από τη χρήση. Επαναλαμβανόμενη τόσο συχνά γύρω μου, ώστε να έχει χάσει το ειδικό βάρος της. Kάθε μέρα, ανοίγοντας μια οθόνη, πέφτω πάνω στην ίδια υπερβολή. Απίστευτες ειδήσεις, απίστευτες επιτυχίες, απίστευτες καταστροφές. Η ένταση έγινε εργαλείο προσοχής και η υπερβολή καταναλώνει την καθημερινότητά μου. Όμως όσο…