ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΕΤΣΙ ​Πόσες φορές στη ζωή μας σηκωνόμαστε από το κρεβάτι μας χαρούμενοι, ευδιάθετοι, διαυγέστατοι; Και πόσες φορές κατηφείς, δύσθυμοι, αγέλαστοι; Θα έλεγα, πάρα πολλές. ​Σίγουρα το έχουμε σκεφτεί αυτό και σίγουρα μας έχει απασχολήσει —δεν ξέρω πόσο τον καθέναν μας— όμως είναι μια πραγματικότητα. Και σίγουρα έχουμε αναρωτηθεί: γιατί να μην είμαστε κάθε μέρα στην πρώτη κατηγορία; ​Απαντήσεις υπάρχουν πολλές, άλλες τόσες δικαιολογίες, που τελικά καταλήγουν απλά να μας φέρνουν στην ίδια κατάσταση: να αναρωτιόμαστε συνεχώς για το ίδιο πράγμα και λύση να μη βρίσκεται. ​Και όμως. ​Δείτε τα μικρά…

Η φράση,< επάγγελμα ζητιάνος>, μου ήρθε ξαφνικά κάποια στιγμή  στο μυαλό.  Αρχικά, μου προκάλεσε μια δυσάρεστη, σχεδόν απωθητική αίσθηση. Όταν όμως το καλοσκέφτηκα, κατάλαβα ότι, στην καθημερινότητά μας, είναι ένα <επάγγελμα> που, λίγο πολύ, το <<εξασκούμε> όλοι μας, άλλοι με επιτυχία και άλλοι με πλήρη αποτυχία Αν απογυμνώσουμε τη λέξη από την κυριολεκτική της σημασία, ανακαλύπτουμε ότι η <ζητιανιά> είναι ένα  θεμελιώδες στοιχείο της κοινωνικής μας συναλλαγής, αφού η ζωή μας- δυστυχώς ή ευτυχώς-. είναι οι άλλοι. Από τη στιγμή που γεννιόμαστε, αναζητάμε < νομίσματα> που δεν είναι μεταλλικά αλλά  συναισθηματικά. Προσοχή, επιβεβαίωση, αποδοχή και  ίσως και λίγο χρόνο από…

ΠΡΟΛΟΓΟΣ: Μια Νέα Αφετηρία ​Φίλες και φίλοι, ​Καλωσορίσατε σε έναν χώρο που, αν και υπάρχει καιρό, αποκτά πλέον έναν νέο, πιο βαθύ σκοπό. Έστω και σε αυτήν την προχωρημένη ηλικία, νιώθω ότι έφτασε η στιγμή να βάλω σε τάξη τις σκέψεις και τις απόψεις μιας ολόκληρης ζωής και να τις  μοιραστώ. ​Αυτά που θα διαβάζετε από εδώ και στο εξής, είναι το απόσταγμα των δικών μου προσωπικών αναζητήσεων. Είναι , η προσπάθεια να γίνει ορατό, αυτό που μέχρι τώρα,ήταν γραμμένο με συμπαθητική μελάνη στις εμπειρίες μου. Είναι κεφάλαια από  το βιβλίο της ζωής μου, στην προσπάθειά μου να καταγράψω την…